AANDACHT DOORGEVEN
“Door met mijn handen in de aarde te zitten, herinner ik mezelf dagelijks aan wat ik wil doorgeven”
Het is vroeg in de ochtend, de dauw hangt nog aan de delicate blauwe bloemetjes die straks, tegen de avond, alweer zijn verwelkt. Een dag - meer tijd krijgen ze niet om hun schoonheid te tonen. Voor mij is dit geen verhaal van vergankelijkheid, maar van intensiteit. Van leven met volle aandacht voor het moment dat er is.
VAN VLAS TOT VORM
Misschien is dat wel wat me zo raakt in de vlasplant. Ogenschijnlijk fragiel, maar met diepe wortels. Hij staat daar, fier overeind. Zelfs na een zware storm veert de plant weer terug
CONNECTIE MET DE BRON
Mijn connectie met de bron van textiel begon voor mij bij vlas en dat leerde mij iets: veerkracht, diepgang en vertrouwen. Wat ik maak, wil ik verankeren. In de aarde. In een ritme. In een relatie die wederkerig is. Want als ik één ding zie in de mode-industrie, dan is het allesbehalve dat.
TOT LEVEN GEWEVEN
Mode is losgeraakt van haar bron. In de haast om te vernieuwen zijn we vergeten wat er was. En wat er altijd nog ís, als we de tijd nemen om te kijken.
Door vlas te zaaien, te wieden, te oogsten, het te roten en te spinnen tot linnen, komt elk kledingstuk weer dichter bij zijn oorsprong. Van vlas tot vorm. De esthetiek zoals je van mij gewend bent is vertrouwd. De oorsprong is radicaal anders.
Ik produceer minder, maar bewuster. Mijn handschrift blijft. Maar onder de oppervlakte groeit een nieuwe taal. Een taal die niet alleen spreekt in vormen en stoffen, maar ook in processen en seizoenen. In samenwerking en zorg. In doorleven, maken en teruggeven. In een taal van wederkerigheid.
Dat vraagt om een andere manier van kijken, ontwerpen en produceren. Een cyclische manier van maken. Zoals in de natuur: wat groeit, keert terug. Wat geoogst wordt, vraagt om hernieuwing.
“Elk kledingstuk begint voor mij met leren en luisteren; naar het land, naar de seizoenen en naar het ritme van de makers om me heen.”
Ik werk samen met regeneratieve boeren en bezielde makers met kennis van traditionele ambachten zonder innovatie uit het oog te verliezen. Ik geloof dat vakmanschap, esthetiek en verantwoordelijkheid samen kunnen bestaan. Sterker nog: dat ze elkaar versterken. Ik geloof in autonomie, maar ook in gemeenschap. In verbondenheid met mensen, dieren en de grond.
Ik leef met dieren, omdat ik wil begrijpen. Wil voelen en doorleven. Wil verbinden. Wol spinnen, kleuren trekken uit planten, linnen maken van vlas: dit zijn geen stappen in een keten, maar rituelen die vragen om volledige aanwezigheid.
"Het tempo omlaag, de zintuigen aan. Ruiken, voelen, zien; met je hele lijf aanwezig zijn in het maakproces."
LOKALE GROND
Die houding is niet losgezongen. Ze is aards, praktisch en fundamenteel. Onze kleding heeft wortels. Letterlijk. In lokale grond, bewerkt door handen die weten wat ze doen, volgens een ritme dat al eeuwen bestaat maar nooit veroudert. Bewust van de verbinding tussen alles wat leeft.
WEDERKERIGE RELATIE
Dit gaat niet alleen over duurzaamheid. Het gaat over bezieling. Mode die weet waar ze vandaan komt en waar ze naartoe gaat. Mode waar je niets voor hoeft op te geven, behalve een systeem dat niet meer werkt.
“Mode die niet loskomt van de bron, maar ermee verweven is. Tot leven geweven is. In een ritme dat blijft teruggeven, als je het met aandacht voedt. Zodat het blijft door leven, in ons hart en in de grond.”
VOLG ONS RITME
Wees als eerste op de hoogte van nieuwe collecties en activiteiten op de Fashion Farm en volg onze reis van zaadje tot kledingstuk. Schrijf je in voor onze nieuwsbrief.